LDAP (Lightweight Directory Access Protocol) - dominujący standard przeznaczony do obsługi zasobów danych o charakterze katalogowym. Stanowi wygodną infrastrukturę dla oferowanych usług sieciowych poprzez uniwersalną bazę danych oraz interfejs dostępowy wykorzystujący protokół TCP/IP. Pierwszy człon nazwy, owa „lekkość” w czasie powstania oznaczała zastosowanie „prostszego” protokołu jakim był TCP/IP. LDAP bowiem wywodzi się wprost od standardu X.500 czyli protokołu DAP (Directory Acces Protocol) pracującego w oparciu o OSI (alternatywny zestaw protokołów sieciowych).
Najczęstsze zastosowania:
jako oprogramowanie wspomagające wysokopoziomowe aplikacje sieciowe (klasy middleware); w systemach wyszukiwania informacji o użytkownikach, zasobach sprzętowych, zasobach programowych, usługach i prawach dostępu; w systemach uwierzytelniania użytkowników oraz autoryzacji dostępu do zasobów informacyjnych w oparciu o dane pobierane z bazy obsługiwanej przez usługę katalogową; w systemach gromadzących informacje o infrastrukturze rozproszonego systemu obliczeniowego, stanie zasobów sieciowych, obciążeniu systemów;
